Ég heiti Ásgerður Kristín Gylfadóttir og skipa 14. sæti lista Framsóknar og stuðningsmanna þeirra.
Ég er 57 ára, gift Friðriki Jónasi Friðrikssyni rafvirkja og sjúkraflutningamanni, móðir Arons Martins, Jönu Mekkínar og Friðriks Björns, amma Hjartar Loga Aronssonar og tengdamamma Elísabetar og Stefáns Reynis.
Ég útskrifaðist með Bs gráðu í hjúkrunarfræði frá Háskóla Íslands 1994 og MS í heilbrigðisvísindum frá Háskólanum á Akureyri 2025. Í dag starfa ég við hjúkrun á heilsugæslu HSU á Höfn. Þá hef ég verið kjörinn fulltrúi í bæjarstjórn frá árinu 2010, setið í bæjarráði frá þeim tíma og í ýmsum nefndum, ráðum og stjórnum sveitarfélagsins, landshlutasamtaka og Sambands íslenskra sveitarfélaga samhliða því.
Áhugamál mín snúa að velferð og hreyfingu, ferðalögum bæði innanlands og utan og góðum stundum með fjölskyldu og vinum. Þá er fátt betra en að slaka á með góða bók, gleyma sér við að pússla eða leysa orðaleiki.
Undanfarin sextán ár hefur hugurinn þó aðallega verið tengdur samfélaginu okkar í Sveitarfélaginu Hornafirði, áskorunum þess, verkefnum og vexti.
Það hefur verið mikill heiður að fá að starfa í umboði íbúa sveitarfélagsins og er ég óendanlega þakklát fyrir þann tíma, tækifærin og reynsluna sem ég hef öðlast.
Kæri hornfirðingur, ég óska eftir stuðningi þínum við lista Framsóknar og stuðningsmanna þeirra í kosningunum 16. maí nk. Listann skipa öflugir einstaklingar með fjölbreytta þekkingu og reynslu sem ég er sannfærð um að muni nýtast sveitarfélaginu vel – XB
Ásgerður Kristín Gylfadóttir 14. sæti hjá Framsókn og stuðningsmönnum á Hornafirði
Erla Rún heiti ég, fædd 1989 á Blönduósi. Ólst upp í Svartárdal í Austur-Húnavatnssýslu, þar sem fjórar kynslóðir sátu við sama eldhúsborðið og allt undir sólunni rætt. Ég undi mér vel við öll hin hefðbundnu sveitastörf og vera undir skrifborðinu hjá ömmu á hreppsskrifstofunni. Það er þessi ættgengi kvilli, þurfa að reyna að láta gott af sér leiða, reyna að hafa góð áhrif á samfélagið sem maður býr í og brenna fyrir aðþað dafni sem best.
Eftir grunnskólagöngu á Húnavöllum lá leiðin á heimavist á Akureyri og varð ég stúdent frá MA 2009. Þá eins og hjá fleirum vissi ég ekkert hvaða nám maður ætti að fara í en ákvað á meðan vinkonur mínar fóru í alls konar ævintýri að fara í bændadeildina á Hvanneyri. Eftir útskrift þaðan flutti ég á Mýrarnar og höfum við Bjarni Ingvar verið kúa-og sauðfjárbændur þar síðan.
Síðar tók ég byggingariðnfræði í fjarnámi frá HR, viðbót við það nám verður að bíða betri tíma. Við eigum fjögur börn á aldrinum 4-14 ára, Berg Friðrik, Guðmund Búa, Margréti Örnu og Önnu Hallberu. Hef verið í félagsmálum bænda bæði innan héraðs og yfir landið, verið í nefndum og ráðum fyrir sveitarfélagið og félagasamtökum á svæðinu. Þegar maður er bóndi að fullu starfi er fátt annað sem kemst að, þó vil ég ekki segja að það sé lífsstíll, heldur leið að lifa lífinu. Oft er það erfitt, því skal ekki neita og þá komum við að því að þetta svæði hér hefur vissulega marga kosti og tækifæri til landbúnaðar, en við erum jaðarsvæði og hefðbundinn landbúnaður, sem verður alltaf samfélagslega límið í sveitunum, hefur átt undir högg að sækja síðustu áratugi.
Héðan er langt í flesta þjónustu sem landbúnaður þarf og því er mjög mikilvægt að okkar þéttbýliskjarni sé sterkur og öflugur, annars verður svæðið ekki ákjósanlegur staður fyrir fólk sem langar að stunda landbúnað á svæðinu og auðga sveitirnar lífi.
Sveitarfélagið þarf að sýna meiri áhuga í orðum og gjörðum á landbúnaði og dreifbýlinu yfir höfuð, sumt er vel gert, annað þarfast talsvert meiri athygli. Þarfapýramídinn er eitthvað sem gott er að horfa til annars lagið, líffræðilegar þarfir, öryggi, félagsskapur, virðing og lífsfylling. Annars brenn ég fyrir þessu helsta, listinn er aldrei tæmdur í þeim efnum hvað betur er hægt að gera.
Erla Rún Guðmundsdóttir7. sæti hjáFramsókn og stuðningsmönnum á Hornafirði
Ég heiti Kolbrún Þorbjörg Björnsdóttir, en ef þú kallar mig eitthvað annað en Kollu Bjöss, þá veit ég líklega ekkert við hvern þú ert að tala!
Ég er fædd á því herrans ári 1976, sem þýðir að ég stefni óðfluga í átt að fimmtugsafmælinu. Það er dásamlegur aldur þar sem maður hefur öðlast dýrmæta lífsreynslu en á samt nóg af orku og „drive-i“ í tankinum til að láta hlutina gerast.
Ég er stoltur „innfluttur“ Hornfirðingur. Ég kom hingað 17 ára þegar pabbi minn, Bjössi í bræðslunni, gerðist verksmiðjustjóri. Planið var kannski að staldra stutt við, en Hornafjörður hefur þennan einstaka eiginleika að grípa mann og sleppa ekki takinu. Hér fann ég heimilið mitt, hér byggðum við Ingi Stefán okkar líf og hér vil ég halda áfram að láta gott af mér leiða.
Fjölskyldan er kjarninn
Ég er ríkari en orð fá lýst. Ég er gift Inga Stefáni og saman eigum við þrjú dásamleg börn sem öll eru flogin úr hreiðrinu og farin að láta að sér kveða. Svo má auðvitað ekki gleyma nýjasta „verkefninu“ mínu, en það er að dekra við litla ömmu strákinn minn. Hann er áminningin mín á hverjum degi um hvers vegna við viljum gera samfélagið okkar sem allra best fyrir komandi kynslóðir.
Lífið utan vinnunnar
Þegar ég er ekki í Sporthöllinni að hvetja fólk áfram, þá finnur þú mig líklega úti í náttúrunni. Ég elska útiveru og ferðalög og fátt jafnast á við frelsið sem fylgir því að þeysast um á mótorhjólinu með Inga . Það er þar sem ég hleð batteríin – í vindinum og frelsinu á opnum vegi. En þótt frelsið sé skemmtilegt á veginum, þá er það vinnan með fólki sem gefur mér mest.
Brú á milli kynslóða
Í starfi mínu sem sjúkraliði, jógakennari og markþjálfi mæti ég fólki á öllum æviskeiðum. Ein af mínum uppáhalds stundum í vikunni er heilsuefling eldri borgara í Sporthöllinni. Kraftinum, lífsgleðinni og sögunum sem þessi hópur deilir með mér eru ómetanlegt. Þau byggðu þetta samfélag og við eigum að tryggja að þeim líði vel og búi við þá virðingu sem þau eiga skilið.
Á sama tíma sé ég unga fólkið okkar leggja hart að sér í námi og vinnu. Ég vil búa svo um hnútana að þegar þau fara út í heim til að mennta sig, sjái þau raunverulegan hag í því að koma heim aftur. Við þurfum fjölbreytt og spennandi atvinnutækifæri hér í sveitarfélaginu svo okkar menntaða unga fólk geti vaxið og dafnað í heimabyggð.
Af hverju Framsókn?
Ég valdi Framsókn því ég trúi á samvinnu. Ég er ekki í framboði til þess að berjast fyrir eigin hagsmunum, heldur til að vinna með og fyrir allt það góða fólk sem hér býr. Ég vil vera rödd sem hreyfir við hlutunum, spyr spurninga og finnur lausn sem þjónar hagsmunum fjöldans.
Ég er ekkert hrædd við að taka pláss og fylgja málum eftir – en ég geri það alltaf með bros á vör, opnum huga og hag íbúanna að leiðarljósi.
Hreyfum við hlutunum saman!
Kolla Bjöss 4. sæti hjá Framsókn og stuðningsfólki í Hornafirði
Fasteignamat á Hornafirði hefur hækkað umfram launaþróun í landinu. Sem dæmi hefur fasteignamat á einu einbýli á Höfn hækkað úr 43 milljónum árið 2022 í 72 milljónir árið 2026, hækkun upp á 67%. Á sama tíma hefur launavísitala hækkað um 36%. Þegar fasteignamat hækkar svona mikið hækka gjöldin líka. Þrátt fyrir að álagning fasteignaskatts hafi lækkað úr 0,41% árið 2022 í 0,33% árið 2026 hefur raunálag á heimilin aukist verulega. Á sama tíma hefur álagning fráveitugjalds, sem einnig reiknast af fasteignamati staðið í stað. Niðurstaðan er einföld: íbúar greiða sífellt meira.
Lækkum skatta á heimilin
Eigendur íbúðarhúsnæðis í Sveitarfélaginu Hornafirði greiða nú mun meira í gjöld en fyrir fáum árum og þetta er einfaldlega orðið of mikið.
Til samanburðar er fasteignaskattur á íbúðarhúsnæði aðeins 0,225% í Vestmannaeyjum og fráveitugjald þar 0,2%. Það er því ljóst að hægt er að gera betur.
Við teljum að sveitarfélagið eigi að standa með íbúum sínum – ekki íþyngja þeim um of með sköttum og gjöldum. Þess vegna viljum við taka skýr skref til lækkunar og munum leggja til við gerð næstu fjárhagsáætlunar að bæði fasteignaskattur og fráveitugjald verði lækkuð niður í 0,28%, að minnsta kosti.
Sveitarsjóður þolir lækkunina
Sveitarfélagið er rekið með góðum afgangi. Lækkun fasteignagjalda mun því ekki setja rekstur þess í uppnám. Þá höfum við einnig fengið staðfest að breytingarnar hafa ekki áhrif á framlög úr Jöfnunarsjóði sveitarfélaga.
Mikil fjárfesting hefur orðið í fráveitu á Höfn, fjárfestingin hefur m.a. verið fjármögnuð af aðalsjóði sveitarfélagsins og í núverandi fjárhagsáætlun er áætlað að lánin verði greidd upp á tiltölulega stuttum tíma. Við teljum þó vera svigrúm til að endurskoða uppgreiðslu lána og haga niðurgreiðslu með hægari hætti, enda er um langtímafjárfestingu að ræða. Ekki er endilega réttlætanlegt að núverandi íbúar beri einir kostnað af fjárfestingu sem nýtist einnig til framtíðar.
Við viljum létta undir með heimilunum í sveitarfélaginu og munum áfram skoða fleiri leiðir til að draga úr álögum. Þannig aukum við einnig samkeppnishæfni sveitarfélagsins við önnur sveitarfélög þegar valið snýst um búsetu en dæmi eru um að háir skattar hrindi frá íbúum sem annars væru til í að setjast hér að. Hugum að íbúum sveitarfélagsins með hóflegri álagningu án þess að skerða framkvæmdafé þess.
Fyrir hönd frambjóðenda Framsóknar og stuðningsmanna í Sveitarfélaginu Hornafirði
Ég heiti Sigursteinn Ingvar Traustason, fæddur árið 2007 og uppalinn á Höfn. Mamma mín heitir Hugrún Harpa Reynisdóttir og er forstöðumaður Nýheima þekkingarseturs og pabbi minn heitir Trausti Magnússon en hann er deildarstjóri framkvæmda og þjónustu hjá sveitarfélaginu.
Ég hef mikinn áhuga á útivist, silungsveiði og byggingageiranum og svo finnst mér fátt skemmtilegra en að grilla, elda góðan mat og rækta sambandið við fólkið mitt.
Menntun og reynsla
Þegar ég var í grunnskóla sat ég í ungmennaráði í þrjú ár og þar af var ég eitt ár sem formaður og á þessum tíma sat ég einnig í hafnarstjórn. Þessi ár í ungmennaráði kenndu manni margt og þá sérstaklega um mikilvægi þess að rödd ungs fólks fái að heyrast. Eins kenndu þau mér að það skiptir máli að taka þátt í að skapa gott samfélag.
Í vor útskrifast ég sem stúdent og tækniteiknari frá Tækniskólanum. Sú menntun hefur aukið enn frekar áhuga minn á byggingageiranum og skipulagsmálum, sem ég tel lykilþætti í framtíðarþróun sveitarfélagsins.
Áherslur mínar
Ég legg sérstaka áherslu á:
Að ná betur til ungs fólks og tryggja að rödd þeirra og málefni fái vægi
Að skapa skilyrði sem hvetja ungt fólk til að flytja heim að námi loknu
Mér er sérstaklega umhugað um að efla skólakerfið okkar og styrkja FAS með því að fjölga iðngreinum. Stór hluti nemenda hefur þurft að flytja frá Höfn eftir 10. bekk til að sækja iðnnám annars staðar. Ég tel mikilvægt að skapa fleiri tækifæri hér heima svo ungt fólk geti valið fjölbreytt nám án þess að þurfa að flytja burt.
Ég flutti sjálfur burt eftir fyrsta ár mitt í FAS til þess að læra tækniteiknun í Reykjavík. Ég endaði þó á því að taka námið í fjarnámi frá Tækniskólanum vegna þess að ég vildi vera heima á Höfn.
Það er vissulega hægt að vera heima þegar námið fer allt fram í tölvu, en staðan verður flóknari þegar um verklegt nám er að ræða. Þar liggur áskorunin. Við verðum að bæta aðgengi að verk- og iðnnámi hér heima ef við ætlum að halda ungu fólki í sveitarfélaginu.
Hvað er gott – og hvað má bæta
Ég er þeirrar skoðunar að styrkur sveitarfélagsins liggi í okkar einstöku náttúru, öflugu atvinnulífi og svo auðvitað fólkinu sjálfu.
Mér finnst sérstaklega mikilvægt að við hlúum vel að þeim landbúnaði sem við höfum á svæðinu og að jafnvægi sé í uppbyggingu í okkar einstaka umhverfi. Ferðaþjónustan er mikilvæg atvinnugrein, en hún má ekki þróast á kostnað náttúrunnar, landbúnaðarins eða annarra grunnstoða samfélagsins. Við þurfum að byggja skynsamlega, vernda það sem við eigum og tryggja að þróunin þjóni fyrst og fremst íbúunum sjálfum.
Ég vil sjá aðgerðir sem auðvelda ungu fólki að eignast sína fyrstu eign, hér vantar okkur kannski helst íbúðir sem henta sem fyrsta eign.
Að lokum
Ég vil leggja mitt að mörkum til þess að styrkja samfélagið okkar og skapa hér fjölbreytt tækifæri fyrir okkur öll.
Ég heiti Ingibjörg Sveinsdóttir og skipa 2.sæti B-lista Framsóknar og stuðningsmanna. Ég er 44 ára grunnskólakennari og bý á Höfn ásamt eiginmanni mínum Stefáni Þór og þremur börnum, Berglindi 17 ára, Unni Mist 13 ára og Tristani Þór 11 ára og hundinum Þór. Ég hef starfað við kennslu mestan hluta ferilsins en samhliða kennslunni hef ég sinnt fyrirtækjarekstri fjölskyldunnar og í dag starfa ég alfarið á veitingastaðnum okkar Íshúsinu.
Ég hef ávallt haft áhuga á hvers kyns útivist og hreyfingu. Ég stundaði lengi hestamennsku og tók þátt í ungliðastarfi björgunarsveitar. Í dag finnst mér fátt skemmtilegra en að renna mér á skíðum með fjölskyldunni ásamt því að hlaupa um fjöll og firnindi og spila golf í góðu veðri. Á yngri árum lagði ég einnig stund á tónlistarnám og hef tekið þátt í kórastarfi og var til að mynda um hríð í Kvennakór Hornafjarðar.
Ég er alin upp á Kjalarnesi en við hjónin höfum búið á nokkrum stöðum á höfuðborgarsvæðinu auk þess sem við bjuggum um hríð í Sviss þar sem við sinntum námi.
Ég útskrifaðist með stúdentspróf frá Fjölbrautaskólanum í Garðabæ árið 2002 og árið 2008 sem Grunnskólakennari frá Háskóla Íslands. Þá hef ég sinnt ýmiss konar endurmenntun tengdri menntun og velferð barna og unglinga.
Það má segja að örlögin hafi gripið í taumana sumarið 2003 þegar ég ákvað 21 árs gömul að skella mér á humarhátíð á Höfn. Þar kynntist ég manninum mínum og féll strax fyrir bænum, fólkinu og fjöllunum. Það var svo árið 2010 að við hjónin ákváðum að venda kvæði okkar í kross og flytja austur ásamt elstu dóttur okkar. Þegar ég hugsa til baka þá voru það fyrst og fremst tveir þættir sem áttu stærstan þátt í að við festum hér rætur. Annars vegar var það góð grunnþjónusta og hinsvegar tækifæri til uppbyggingar. Þegar við fluttum hingað árið 2010 fékk dóttir okkar sem þá var tveggja ára strax leikskólapláss, sem var alls ekki sjálfgefið í mörgum sveitarfélögum landsins á þeim tíma. Mér fannst líka skipta máli að hér var góð heilbrigðisþjónusta og svo fékk ég vinnu á frábærum vinnustað, Grunnskóla Hornafjarðar. Hér höfum við líka haft tækifæri til að byggja upp eigin rekstur, fyrst í Skaftafelli og síðar á Höfn.
Hafandi starfað á þeim vettvangi eru skóla- og menntamál mér ofarlega í huga og ég geri mér grein fyrir hversu mikilvæg góð grunnþjónusta er fyrir samfélagið, á sama tíma er mikilvægt að skapa raunveruleg tækifæri til atvinnu og uppbyggingar fyrir íbúa samfélagsins.
Ég vonast til að fá ykkar umboð til að geta lagt mitt á vogarskálarnar við að tryggja áframhaldandi vöxt og velferð fyrir alla íbúa sveitarfélagsins á komandi árum.
Framboðslisti Framsóknar og stuðningsmanna fyrir sveitarstjórnarkosningarnar 16. maí nk. í Sveitarfélaginu Hornafirði var samþykktur á vel sóttum félagsfundi miðvikudagskvöldið 25. febrúar sl.
Listinn er skipaður öflugum og fjölbreyttum hópi fólks með mismunandi bakgrunn, reynslu og þekkingu. Hér fer saman reynsla þeirra sem hafa starfað lengi að sveitarstjórnarmálum og kraftur nýrra frambjóðenda sem eru tilbúnir að leggja sitt af mörkum. Þessi blanda tryggir bæði reynslu, kraft og nýja sýn inn í komandi kjörtímabil.
Framundan er málefnastarf þar sem frambjóðendur bjóða íbúum sveitarfélagsins að koma sínum málefnum á framfæri og taka þátt í að móta áherslur framboðsins.
Haldið var uppá Dag Tónlistaskólanna, sem er 7. febrúar í Tónskóla Austur-Skaftafellssýslu í Sindrabæ í gær með opnu húsi og tónleikum. Tónleikarnir voru í þremur áföngum frá kl. 11 – 14.
Það var gaman að hlusta á nemendur tónskólans spila og syngja af tærri snilld. Mörg hver að stíga sín fyrstu skref á sviði við tónlistarflutning og verður gaman að fylgjast með þeim í framtíðinni.
Þá var ekki síður ánægjulegt að njóta þess að ganga um húsið og sjá þær endurbætur sem hafa átt sér stað og fer nú loksins að sjá fyrir endann á.
Endurbætur á Sindrabæ hafa tekið langann tíma og, já alltof langan tíma. Enginn ágreiningur var í bæjarstjórn um að fara í þennan loka áfanga endurbótanna enda lá hönnun þeirra fyrir frá því verkið var boðið út árið 2021. Þá barst ekki ásættanlegt tilboð í verkið svo útboð var endurtekið 2024.
Einum verkþætti, tæknibúnaði tengdum hljóðkerfi er þó enn ólokið en bæjarráð gaf heimild til að fara í örútboð á þeim þætti í vikunni sem leið.
Vonandi mun það útboð ganga vel svo hægt sé að ljúka verkinu sem allra fyrst og bæta með því enn frekar aðstöðu nemenda og kennara Tónskóla Austur-Skaftafellssýslu og annarra sem nýta húsið.
Til hamingju með Dag Tónlistaskólanna og takk fyrir góða skemmtun kæru nemendur og kennarar Tónskóla A-Skaft.
Nýtt íþróttahús. Ég hef undafarna mánuði setið á mér, vonað að meirihluti bæjarstjórnar sjá hverskyns glapræði það er að fara út í þessar íþróttahúsbyggingu sem ég tel að ætti ekki að vera forgangs verkefni heldur líkamsrækt. Ef menn skoða aldursdreifingu, stærð árganga og notkun á þeirri íþróttaaðstöðu sem nú þegar er til staðar, tæp 20% tíma í íþróttarhúsinu voru ekki notaðir fyrir áramót, ég hélt að þetta yrði það sem ég væri að ræða um þennan veturinn en ekki staðsetningu á íþróttarhúsi.
Ekki er öll vitleysan eins
Ég hlustað á formann bæjarráð á bæjarstjórnarfundi númer 334 sem haldin var 10. apríl og svo las ég grein sem kom frá bæjarstjóranum sama dag. Þar voru bæði tölur, myndir og gröf sem „sérfræðingur“ sveitafélagsins útbjó. Röksemdafærslurnar sem fyrir mann eru bornar eru vægast sagt léttvægar og ganga aðallega út á hvað viðbygging er slæmur kostur og mikil fyrirhöfn, engin sannfæring fyrir því hvers vegna stakstætt hús er það rétta.
Samtal-samráð og faglegheit
Formaður bæjarráðs telur nefndina hafa haft samráð við hina ýmsu hagsmunaaðila en þeir upplifa samtal en ekkert samráð. Hinir ýmsu starfsmenn bæjarins hafa verið að skrifa sig frá þessu svo að þeirra fingraför verði ekki á málinu, þeim finnst ekkert á sig hlustað og upplifa sig útskúfaða ef þeir eru ekki á sömu bylgjulengd og meirihlutinn, slík eru faglegheitin við þessa ákvörðun.
Leið A eða C
Rétt er að benda á að flestir hagsmunaaðilar sem hafa opinberað skoðun sýna á þessari framkvæmd eru hlynntir viðbyggingu (leið C) fyrir því eru mörg rök, bæði notkunargildi og fjárhagsleg. Ætla ég að benda á kosti og galla þessarar framkvæmdar út frá mínum bæjardyrum
Leið A kostir
Ég læt Sigurjón um að benda á kost samanber grein 10 apríl, þetta eru kostirnir að hans mati:
Þar yrði gott og stutt aðgengi frá bílastæðum. Byggingin myndi veita skjól á svæðinu og sambyggð stúka mun bæta upplifun áhorfenda á íþróttaviðburðum. Talið er að þessi staðsetning tengi Báruna betur við svæðið og bæti götumynd Víkurbrautar. Þá er rétt að benda á að þeir kostir sem oft eru nefndir í tengslum við viðbyggingu, svo sem myndun samfélagslegrar miðju með góðri innanhústengingu milli sundlaugar, grunnskóla og íþróttahúss, eru ekki útilokaðir þótt stakstætt hús verði fyrir valinu. Slíka tengingu og frekari þróun svæðisins væri hægt að útfæra í síðari byggingaráföngum eftir að nýtt íþróttahús á æfingasvæðinu er risið.
Á sumrin eru SV og SA ríkjandi vindáttir, svo skjólið er ekkert eða lítið. Þar fyrir utan man ég ekki hvort núverandi áhorfendastæði hafa einhveratíma verið full.
Leið A ókostir
Grunnskólinn kominn í enn eina bygginguna, bygging númer 6 eða 7 eftir því hvernig menn telja lengda viðveru.
Nýtist ekki unglingastiginu í frímínútum.
Æfingarsvæði knattspyrnu verður ekkert sunnan við Víkurbrautar.
Byggingarkostnaður mikið dýrari (skýrsla Verkís) ef menn telja sig geta lækkað leið A þá er örugglega hægt að lækka leið C.
Rekstrarkostnaður er meiri þar sem við erum með fleiri útveggi að kynda og áhöld samnýtast ekki.
Þrjár stakstæðar íþróttabyggingar með sitthvorn innganginn og enga samanýtingu á starfsfólki. Forstöðumaður íþróttamannvirkja telur að þetta útheimti 1,5 stöðugildi ca 15.000.000kr á ári með sköttum og skyldum.
Útheimtir miklar og dýrar framkvæmdir síðar til að tengja þetta grunnskólanum, framkvæmdir sem eru á þeim skala að við skattgreiðendur í sýslunni ættum að fara að grafa eftir gulli sem fyrst.
Leið C Kostir
Nýtist grunnskólanum vel.
Nýtist íþróttafólki og notendum íþróttamannvirkja vel. Myndar samfélagsmiðju fyrir þá sem sækja íþróttamannvirkin heim. Sami inngangur fyrir alla.
Veitir skjól fyrir NA áttinni í sundlauginni.
Styttra fyrir börnin í íþróttir.
Ódýrara í byggingu – eftir því sem Verís reiknar
Ódýrara í rekstri.
Leið C ókostir
Smávægilegir skuggar þegar sól er lágt á lofti (sjá fylgiskjal, skuggavarp).
Verk athygli á að þetta er snemma um morgun á sumarsólstöðum (hvet fólk til að skoða fylgiskjöl)
Gæti orðið röskun á íþróttastarfi þegar sagað er á milli ef menn gera það ekki að sumri til.
Færsla á fótboltavellinum mun kosta eitthvað en þar er hvort sem er verið að tala um að leggja gervigras og því mun þurfa að fara í framkvæmdir við fótboltavöllinn og því ætti þessi auka kostnaður að verða óverulegur. Þá mun þurfa að leggja nýja tartanbraut en ekki er gert ráð fyrir því í núverandi hugmyndum meirihlutans.
Mikið verið rætt um að allur sundlaugargarðurinn verði undir á framkvæmdatímanum. Það eru ýmsar leiðir við að útfæra það en vissulega er komin veruleg viðhaldsþörf í sundlaugargarðinum svo búast má við að hann verði að einhverju leyti undir á næstu árum þegar kemur að viðhaldi.
Mítur, ágiskanir og hugarburðurÞegar þeim rökum er beitt að skuggavarp sé svo mikið bið ég fólk að skoða fylgiskjal með þeim upplýsingum, einnig er rétt að benda á að miðsvæðið verður stærra en Austurvöllur þó svo byggt verði við íþróttahúsið. Á Austurvelli hafa verið allt að 5000 þúsund mans í einu. Það verða miklir möguleikar til að þróa miðsvæðið áfram kjósi menn svo. Ágiskanir um hættur, tafir og auka kostnað er erfitt að svara en talnaleikfimi og hræðsluáróður um allt og ekkert er vel þekkt í pólitík. Aðgengi verður ekki verra en núna að íþróttahúsinu þó það verði stækkað og einhverjar verða hætturnar þegar og ef einhvertíman yrði byggt á milli Heppuskóla og þessa stakstæða íþróttahús sem fáir vilja, allavega fáir umsagnaraðilar. Umræða um að aðgengi fyrir byggingaraðila verði erfitt ef byggt verður við tel ég ekki rétt. Aðgengi er fyrst og fremst úrlausnarefni. Það verður ekki síður erfitt að bygga íþróttahús ofan í Víkurbrautinni og fótboltavellinum. Þá hefur meirihlutinn talað um erfitt aðgengi barna milli Heppuskóla og Hafnarskóla á byggingartíma, verði byggt við en það tel ég fyrst og fremst úrlausnarefni. Það er ekkert mál að gera góða gönguleið austan Valgeirsstaða niður íþróttavöllinn og nota austurinnganginn við íþróttahúsið.
Íbúakosning
Í baklandi núverandi meirihluta bæjarstjórnar er fólk sem var hávært um íbúakosningu á síðasta kjörtímabili um mál sem var borðleggjandi fyrir samfélagið. Það veldur mér undrun að það skuli ekki hvetja til þess að þetta mál fari í þann farveg, þetta er mál að þeirri stærðargráðu að það hlýtur að vera krafa okkar kjósenda að sem mest samstaða náist um það. Að kýla þetta áfram í ágreiningi við skólasamfélagið og íþróttahreyfinguna eru forkastanleg vinnubrögð. Að skuldsetja okkur um milljarða að illa ígrunduðu máli er grafalvarlegt.
Að lokum
Stýra vinnu og leita hagkvæmustu og bestu lausna við hönnun, byggingu og rekstur hússins.
Þetta er fyrsta málsgreinin í erindisbréfi stýrihópsins og að mínum dómi er ekki hægt að færa rök fyrir því að þetta sé haft í hávegum þegar þessi ákvörðun er tekin sem mér sýnist verða ofan á. Ef stúka fyrir fótboltavöllinn eru að verða helstu rökin fyrir þessari ákvörðun þá væri nær að byggja stúku fyrir ca. 50 milljónir, það sparast fyrir henni á ca. 3 árum í rekstri ef menn byggja við núverandi íþróttahús.
