Erla Rún heiti ég, fædd 1989 á Blönduósi. Ólst upp í Svartárdal í Austur-Húnavatnssýslu, þar sem fjórar kynslóðir sátu við sama eldhúsborðið og allt undir sólunni rætt. Ég undi mér vel við öll hin hefðbundnu sveitastörf og vera undir skrifborðinu hjá ömmu á hreppsskrifstofunni. Það er þessi ættgengi kvilli, þurfa að reyna að láta gott af sér leiða, reyna að hafa góð áhrif á samfélagið sem maður býr í og brenna fyrir aðþað dafni sem best.
Eftir grunnskólagöngu á Húnavöllum lá leiðin á heimavist á Akureyri og varð ég stúdent frá MA 2009. Þá eins og hjá fleirum vissi ég ekkert hvaða nám maður ætti að fara í en ákvað á meðan vinkonur mínar fóru í alls konar ævintýri að fara í bændadeildina á Hvanneyri. Eftir útskrift þaðan flutti ég á Mýrarnar og höfum við Bjarni Ingvar verið kúa-og sauðfjárbændur þar síðan.
Síðar tók ég byggingariðnfræði í fjarnámi frá HR, viðbót við það nám verður að bíða betri tíma. Við eigum fjögur börn á aldrinum 4-14 ára, Berg Friðrik, Guðmund Búa, Margréti Örnu og Önnu Hallberu. Hef verið í félagsmálum bænda bæði innan héraðs og yfir landið, verið í nefndum og ráðum fyrir sveitarfélagið og félagasamtökum á svæðinu. Þegar maður er bóndi að fullu starfi er fátt annað sem kemst að, þó vil ég ekki segja að það sé lífsstíll, heldur leið að lifa lífinu. Oft er það erfitt, því skal ekki neita og þá komum við að því að þetta svæði hér hefur vissulega marga kosti og tækifæri til landbúnaðar, en við erum jaðarsvæði og hefðbundinn landbúnaður, sem verður alltaf samfélagslega límið í sveitunum, hefur átt undir högg að sækja síðustu áratugi.
Héðan er langt í flesta þjónustu sem landbúnaður þarf og því er mjög mikilvægt að okkar þéttbýliskjarni sé sterkur og öflugur, annars verður svæðið ekki ákjósanlegur staður fyrir fólk sem langar að stunda landbúnað á svæðinu og auðga sveitirnar lífi.
Sveitarfélagið þarf að sýna meiri áhuga í orðum og gjörðum á landbúnaði og dreifbýlinu yfir höfuð, sumt er vel gert, annað þarfast talsvert meiri athygli. Þarfapýramídinn er eitthvað sem gott er að horfa til annars lagið, líffræðilegar þarfir, öryggi, félagsskapur, virðing og lífsfylling. Annars brenn ég fyrir þessu helsta, listinn er aldrei tæmdur í þeim efnum hvað betur er hægt að gera.
Erla Rún Guðmundsdóttir 7. sæti hjá Framsókn og stuðningsmönnum á Hornafirði
